Personeelstekort en financiële uitdagingen dwingen het Ignatius Jesuit Centre in Canada zichzelf opnieuw uit te vinden. ‘Integrale ecologie’ is de nieuwe spil waaromheen het centrum zijn ignatiaanse traditie vormgeeft. En dat wordt al aardig concreet.
Het centrum is een plek waar spiritualiteit, gemeenschap en land samenkomen. Sinds de jezuïeten zich er begin twintigste eeuw vestigden, groeide het uit tot een omgeving voor gebed, gastvrijheid en zorg voor de schepping. In de ignatiaanse spiritualiteit staat daarbij een eenvoudige overtuiging centraal: God is aanwezig in alles, en onze relatie met de aarde maakt wezenlijk deel uit van het geestelijk leven.
(tekst gaat door onder afbeelding)

Eerst werd de plek voornamelijk gebruikt voor vorming van nieuwe jezuïeten. Sinds de jaren zestig opende zich dat voor een breder publiek in de vorm van het Loyola Huis, waar retraites en vormingsprogramma’s werden aangeboden. Door een afname van jezuïetisch personeel en aanhoudende financiële druk zijn die activiteiten inmiddels verplaatst naar andere jezuïetencentra in Canada. Daarmee eindigt een belangrijk hoofdstuk voor het centrum, maar niet de missie. Het wil een vitaal onderdeel blijven van de jezuietenmissie in Canada en kiest voor een nieuwe richting.
Vanaf 2026 krijgt die vorm in het nieuw opgerichte Centrum voor Integrale Ecologie. Spiritualiteit blijft de kern, maar wordt nadrukkelijk verbonden met ecologie, praktijk en ervaringsgericht leren.
Het gaat om een holistische manier van denken en handelen die de onderlinge verbondenheid van al het leven erkent
Integrale ecologie vormt daarbij het uitgangspunt. Het gaat om een holistische manier van denken en handelen die de onderlinge verbondenheid van al het leven erkent — menselijk en niet-menselijk — evenals de sociale, economische, culturele en spirituele dimensies die het bestaan bepalen. Zorg voor het milieu kan daarin niet los worden gezien van zorg voor menselijke waardigheid, gemeenschapswelzijn en rechtvaardigheid, ook voor toekomstige generaties.
(tekst gaat door onder afbeelding)

Deze visie is geworteld in de christelijke traditie en katholieke sociale leer, en sluit aan bij perspectieven van inheemse gemeenschappen. Ze wordt krachtig verwoord in paus Franciscus’ encycliek Laudato Si’, waarin hij stelt dat ecologische en sociale problemen één samenhangende crisis vormen en om een geïntegreerde aanpak vragen.
Concreet vertaalt zich dat in een breed aanbod van workshops, retraites en praktijkgerichte leertrajecten rond landbouw, natuurbeheer, voedsel en spiritualiteit. Zo start het centrum met een toegankelijke introductieworkshop over Laudato Si’ en een online lezingenreeks — de zogeheten EcoProphet Series — waarin invloedrijke ecologische denkers centraal staan.
Het centrum wil verschillende ingangen bieden — via hoofd, hart en handen
Het aanbod is bewust divers. Sommige programma’s richten zich op reflectie en spiritualiteit, zoals gebed en contemplatie in de natuur. Andere zijn juist praktisch: meewerken op het land, leren over regeneratieve landbouw of deelnemen aan natuurherstelprojecten. Daarmee wil het centrum verschillende ingangen bieden — via hoofd, hart en handen.
(tekst gaat door onder afbeelding)

Op de Ignatius Boerderij wordt deze aanpak tastbaar. De ‘Community Care Box’ koppelt landbouw aan sociale betrokkenheid: deelnemers ontvangen lokale producten, terwijl tegelijkertijd voedsel wordt gedeeld met kwetsbare groepen. De productie gebeurt samen met medewerkers, vrijwilligers en deelnemers in opleiding, waardoor het project ook als leeromgeving dient.
Die educatieve functie wordt verder versterkt via trainingen voor beginnende boeren, ontwikkeld in samenwerking met landbouworganisaties. Deelnemers leren agro-ecologische technieken in de praktijk, via flexibele trajecten en stages. Ook buiten het terrein krijgt dit werk vervolg: zo wordt het trainingsprogramma getest in een Canadese gevangenis, waar gedetineerden — grotendeels afkomstig uit inheemse gemeenschappen — ervaring opdoen met voedselproductie en landgericht leren.
Daarnaast blijft natuurbeheer een belangrijke pijler. Er wordt gewerkt aan herstel van biodiversiteit, het terugdringen van invasieve soorten en de ontwikkeling van een ecologische corridor op het land. Deze projecten combineren natuurbehoud met educatie en betrokkenheid, en bieden ruimte voor vrijwilligerswerk en praktijkgericht leren.
Ook verkent het centrum samenwerking met inheemse organisaties, die mogelijk een eigen educatieve plek op het terrein krijgen. Dit past binnen een bredere inzet op verzoening en het opbouwen van duurzame, respectvolle relaties.
Zo ontwikkelt het Ignatius Jesuit Centre zich tot een plek waar integrale ecologie niet alleen wordt bestudeerd, maar geleefd. Waar spiritualiteit, landbouw, educatie en gemeenschap samenkomen in concrete praktijken — en waar zorg voor de aarde zowel een praktische als een spirituele opdracht is, geworteld in traditie en gericht op de toekomst.
Lees meer over het Ignatius Jesuit Centre op hun website (Engels).