Ieder najaar verwelkomt de Krijtberg in Amsterdam nieuwe geïnteresseerden voor de geloofscursussen. Hoe verwelkomt pater Jan Stuyt hen in de Kerk? Lees mee met de welkomstbrief die hij schrijft aan de internationale, Engelstalige groep. 

Beste cursisten,

Welkom in onze kerk, én welkom in de wereldwijde kerk! Een dubbel welkom: we geven deze cursus voor nieuwe katholieken op één bepaalde plaats, in deze Amsterdamse binnenstadskerk. Maar als je hier bij hoort, hoor je meteen bij de wereldwijde gemeenschap. Komende weken gaan we met een stuk of vijftien mensen op stap. Gedurende enkele maanden verkennen we het christelijk geloof.

Twee soorten vragen

Sommigen van jullie zijn nieuwsgierig naar wat het geloof inhoudt. De aanleiding is dat je over ons gehoord hebt, of dat het kerkgebouw je naar binnen lokte, of je hebt een vriend of familielid die hier graag komt. Ik vermoed dat we je nieuwsgierigheid wel zullen kunnen beantwoorden. We gaan kennismaken met de Bijbel en met het kerkgebouw. We gaan uitleg krijgen over de zondagse vieringen. We horen wat het doopsel is, en wie er gedoopt kunnen worden. We horen wat een pastoor en wat een bisschop doet. En hoe de kerk richtlijnen geeft om een beter mens te worden. Kortom: veel wetenswaardigheden, en wellicht wat inzicht.

De ervaringen van het hart, dat zijn de belangrijkste vragen

Maar anderen komen hier niet om weetjes uitgelegd te krijgen. Ze zitten met een ervaring op het niveau van het hart. Ze zijn gefascineerd door wat ze gehoord hebben over Jezus, of ze zijn geraakt door een woord uit de Bijbel. Ze willen horen wat hun gelovige vriend of vriendin vindt in het geloof, maar die het niet lukt om dat onder woorden te brengen. “Je moet het meemaken”,  zeggen die. Of “Ik heb het van jongsaf mee gekregen, ik kan het niet uitleggen.” Of degene die naar deze cursus komt heeft zelf een ervaring gehad van “iets hogers”: een ervaring die je niet los laat, en doet verlangen naar meer.

Antwoord op ervaringen

De vragen van die tweede groep, die gaan over de ervaringen van het hart, dat zijn de belangrijkste vragen. En ik moet u bekennen: ik weet niet of ik die goed zal kunnen beantwoorden. Ieders beleving is anders. En niet alles kan in een groep met vreemde mensen besproken worden. Daarom is er ook de gelegenheid om onder vier ogen te praten. Dan komen die ervaringen van God, die Godsontmoetingen, in een veilige omgeving ter sprake. Hier zijn we met mensen die geloven, of willen geloven, of vermoeden dat God bestaat. Wij christenen weten dat in zo’n situatie Jezus van Nazareth ons een goede weg wijst –  of zoals hij zegt over zichzelf: “Ik ben de Weg.” Wie samen met anderen die weg van Jezus wil verkennen is welkom in deze cursus. Wanneer we in de cursus afglijden naar alleen maar weetjes en kennis: houd mij dan bij de les en herinner ons eraan dat het geloof duiding wil geven aan religieuze ervaringen.

Op weg naar Pasen

We zijn elkaars reisgenoten tot Pasen volgend jaar. Sommigen van deze groep zullen met Pasen opgenomen worden in de kerk. Anderen zijn als kind al gedoopt en zullen hun lidmaatschap van de kerk willen bevestigen. Weer anderen zullen zeggen: dat gaat me wat te vlug, mag ik er nog een tijdje over nadenken? Tegen die derde groep zeg ik nu al: natuurlijk, je hebt alle vrijheid. En tegen iedereen zeg ik: je moet je geloof wel blijven voeden. Het geloof kan verdorren en afsterven. Als je naar deze cursus bent toegekomen, heeft iets of iemand je hart geraakt, anders zat je hier niet. Blijf dat verzorgen. Door reisgenoten te zoeken, door een boek erover te lezen, door regelmatig stille tijd te nemen en voor je ziel te zorgen. Het komende half jaar doen we dat samen.

De kerk op haar best is als een verwelkomende moeder

Welkom dus in onze kerk. We zijn blij dat je ons gevonden hebt. Wij kunnen leren van jullie levenservaring en van de vragen die jullie stellen. De kerk op haar best is als een verwelkomende moeder. Ze heeft ook zwakke kanten – dat weten we heus wel. Voor nu is het: we zijn blij dat jullie er zijn. Laten we samen de schatten van de kerk ontdekken en ons sterken aan elkaars geloof.