Kort geleden sprak Jolanda als geassocieerd lid haar eeuwige geloften uit bij de Medical Mission Sisters. In voorbereiding daarop dacht ze na over haar roeping en spiritualiteit. De tekst ‘The call to love’ van de stichteres van deze internationale congregatie betekent veel voor haar.

Kort geleden sprak ik als geassocieerd lid mijn eeuwige gelofte uit bij de Medische Missiezusters. De tijd daaraan voorafgaand reflecteerde ik op mijn spiritualiteit. Een specifieke tekst van Anna Dengel betekent veel voor mij; “Liefde is het gebod dat onze manier van leven zin en richting geeft, en ons in staat stelt om alles wat we hebben en zijn in te zetten om een wereld te creëren waar allen in harmonie leven.”

The Call to Love

Love is the impetus which gives our way of life its meaning and direction,

empowering us to commit all that we have and all that we are

to help bring about a world where all live in harmony.

Anna Dengel (1892-1980), stichteres van de Medical Mission Sisters

Vertaald:

De roep tot liefde

Liefde is de drijvende kracht die richting en betekenis geeft aan onze manier van leven.

Zij geeft ons de kracht om alles wat we hebben en alles wat we zijn in te zetten

om bij te dragen aan een wereld waarin iedereen in harmonie kan leven.

Hierbij denk ik niet alleen aan het in harmonie samenleven met mensen, maar ook met de schepping. Een van de mooiste herinneringen uit mijn kindertijd is het werken in de tuin met mijn vader. Hij kweekte groenten, fruit en kruiden en bracht me de liefde voor tuinieren bij. Nu heb ik zelf een tuin. Die geeft mij zoveel: ontspanning, het gezang van merels, frisse lucht, verbinding met de aarde en veel om van te genieten. Een klein paradijs dat ik graag met anderen deel.

Een tijd terug stuurde ik een foto van mijn tuin naar een van onze zusters in Noordoost-India. In haar antwoord vertelde ze over het veranderende klimaat; “Hier hebben we heel ongebruikelijk weer. Zoveel regen, hagelstormen, enorme donder en bliksem. Een van onze zusters klaagde: ‘Waarom is God zo boos op Noordoost-India?’ De weiden zijn volledig verwoest en de boeren hebben hun oogst verloren. Zo verdrietig.”

Helend aanwezig zijn

Die reactie raakte me en maakte me mijn roeping weer bewust: helend aanwezig zijn in onze gewonde wereld. Niet alleen in mijn beroep als geestelijk verzorger in het ziekenhuis, maar misschien nog wel meer in het werken in de tuin en de zorg voor onze aarde. Ja, onze Moeder Aarde behoort “tot de meest verlaten en slecht behandelde armen” (Laudato si, 2). Hoe we zorgen voor het stukje aarde dat ons is toevertrouwd, heeft invloed op het leven van onze zusters en broeders wereldwijd. Het heeft vooral invloed op het leven van de armsten (vgl. Laudato si, 48 e.v.).

De encycliek ‘Laudato si’ (paus Franciscus, 2015) biedt mij, in combinatie met het charisma van de Medische Missiezusters (to be a healing presence in a wounded world), nog altijd een kompas ten leven; de zorg voor de aarde als ons gemeenschappelijk huis. De schepping heeft een sacramentele betekenis in die zin dat de Schepper ermee verbonden is. Wie de schepping beschadigt, beschadigt de Schepper. Wij zijn geroepen tot liefde.